Suma doświadczeń autorów nadesłanych listów składa się na przerysowany obraz środowiska akademickiego, w którym patologie, dyskryminacja i bezprawie są na porządku dziennym. Z samego założenia jest więc to dokument, pomijający pozytywne działania, postawy, inicjatywy, których – co cieszy – coraz więcej na naszych uczelniach. (...) Dwa lata funkcjonowania instytucji Rzecznika Praw Studenta pozwoliło przyjrzeć się wielu zjawiskom występującym w systemie polskiego szkolnictwa wyższego z perspektywy studentów i sformułować konkluzję, iż wobec powszechnego wykorzystywania autonomii akademickiej i zaufania społecznego dla profesury jako parawanu dla konserwowania parafeudalnych mechanizmów rodem z PRL, naukowego pozoranctwa, kształcenia kiepskiej jakości za wysoką cenę oraz wobec nieefektywnego nadzoru, teza o podmiotowości studenta jest kompletnym nieporozumieniem. (...) Wśród studentów dopiero kiełkuje poczucie własnej podmiotowości w procesie dydaktycznym. Rodząca się świadomość posiadania specyficznej kategorii praw konsumenckich, do otrzymania oferty edukacyjnej na poziomie, do którego uczelnia jest zobowiązana jest wzmacniane przez rosnące zaangażowanie i siłę samorządności studenckiej. W tym miejscu pragnę podziękować Samorządom oraz IM rektorom, dziekanom i pracownikom tych wszystkich uczelni, z którymi współpraca w rozwiązywaniu problemów związanych z przestrzeganiem studenckich praw funkcjonuje i przynosi efekty korzystne dla studentów a przez to także dla uczelni. (...) | 
